Friday, March 27, 2015

Διαφωτισμός


Ειδήσεις της ημέρας

more...

Wednesday, March 25, 2015

H 25η Μαρτίου αριστερόστροφα


germanwings στον ουρανό, στρατιωτικές παρελάσεις και δημοτικά υπό βροχή στο Σύνταγμα

more...

Friday, March 20, 2015

Πρώτη φορά χαλβά


Η φωτο τον αδικεί, μοιάζει με κιμά λόγω της μαύρης ζάχαρης και άλλων αυθαιρεσιών στην εκτέλεση της συνταγής που πάντως τον έκαναν ακόμα πιο νόστιμο. Δυστυχώς πασπαλίζεται με κανέλλα -που τον βελτιώνει αισθητά- μόνο πριν το σερβίρισμα...

more...

Tuesday, March 17, 2015

Κάλεσμα του Blockupy: Στην Ελλάδα με αγάπη


Η ώρα του Κυρίου, έρχεται σαν κλέφτης στην μέση της νύχτας, γράφει ο Απόστολος Παύλος στην επιστολή του προς τους Θεσσαλονικείς, την κοινότητα στην οποία τώρα υπάρχει η σύγχρονη ελληνική πόλη της Θεσσαλονίκης. Μία απίστευτη σύμπτωση μιας και σήμερα ξανά ερχόμαστε αντιμέτωποι με μία νέα εποχή, μία εποχή που ξέσπασε μάλλον ξαφνικά έχοντας τις ρίζες της στην Ελλάδα. Οι προκλήσεις αυτής της νέας εποχής, δεν εξαρτώνται απλά από την δυνατότητα κάποιας κυβέρνησης να ικανοποιήσει τις προσδοκίες των ψηφοφόρων, επειδή οι μεγάλες αλλαγές που πλησιάζουν και που εγκαινιάστηκαν από τις Ελληνικές Εκλογές, δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν από μία κυβέρνηση και σίγουρα όχι από μία κυβέρνηση που είναι μόνη της.

Ποια είναι η μεγάλη αυτή αλλαγή που πραγματοποιήθηκε από τους Έλληνες ψηφοφόρους και την Κυβέρνησή τους; Ποιο είναι το περιεχόμενο αυτής της αναταραχής που οι λεγόμενοι «θεσμοί» προσπαθούν να αναιρέσουν; Ως πρώτο βήμα, επιβάλλεται να απαγορευτεί σε αυτούς τους θεσμούς να μας μετατρέψουν όλους σε οφειλέτες. Οι Έλληνες ψηφοφόροι και η Κυβέρνησή τους δηλώνουν συνοπτικά: Είμαστε αθώοι. Θα επιστραφεί η ευθύνη των χρεών προς τους πραγματικούς οφειλέτες: τους ίδιους τους θεσμούς, τις χρηματοοικονομικές αγορές, τις κυβερνήσεις τους, τις διεφθαρμένες ελίτ -οπουδήποτε και οποιοιδήποτε και αν είναι- και η λογική που τους συνδέει. Το ελληνικό μήνυμα είναι ξεκάθαρο: Δεν πληρώνουμε το χρέος σας.

Το δεύτερο βήμα αυτής της μεγάλης αλλαγής είναι να μετατρέψει το πρόβλημα του χρέους από ένα Ελληνικό πρόβλημα (ή Ισπανικό ή Πορτογαλικό κλπ), σε ένα Ευρωπαϊκό πρόβλημα. Αν θέλαμε να το διατυπώσουμε λίγο πιο θετικά: Απορρίπτοντας την ευθύνη αυτού του μεγάλου χρέους, οι Έλληνες ψηφοφόροι και η Κυβέρνησή τους απαιτούν με την σειρά τους μία Δημοκρατική Ευρώπη. Ζητούν μία Ευρώπη που θα παρέχει σε όσους ζουν στην επικράτειά της, ελεύθερη και ισότιμη πρόσβαση για τα δικαιώματά τους και συνεπώς στον κοινωνικό πλούτο. Σε αντίθεση με αυτό, ο στόχος των «θεσμών» και των πελατών τους είναι να υποτάξουν όλη την Ευρώπη σε ένα χρέος που δεν μπορεί να αποπληρωθεί ποτέ.

Αυτή η υποταγή αναφέρεται συχνά ως λιτότητα και σχετίζεται με μία φετιχοποιημένη «μαύρη» οικονομική πολιτική. Ο κανόνας της λιτότητας επιθυμεί να μας κάνει να πιστέψουμε ότι όλοι μας – και μαζί και η ίδια η δημοκρατία- είμαστε χρεωμένοι στην οικονομία. Η πολιτική δήλωση που συνοδεύει το παραπάνω, είναι ότι η Ευρώπη θα συνεχίσει να είναι υποταγμένη στην Γερμανία. Ως εκ τούτου το βασικό τρίτο βήμα της ανατροπής είναι η αντικατάσταση της οικονομίας με την πολιτική δράση και την δημοκρατία.

Η ζωή μας δεν μπορεί να υπολογιστεί με μία καλοφτιαγμένη φόρμουλα και μία εύχρηστη αριθμομηχανή. Το να είσαι αλληλέγγυος με τους Έλληνες και την Κυβέρνησή τους δεν σημαίνει τίποτα λιγότερο από το να είσαι αλληλέγγυος με μία Ευρώπη η οποία από τώρα και στο εξής υποβάλλεται σε μία διαδικασία εκδημοκρατισμού. Ωστόσο, μία τέτοια διαδικασία δεν μπορεί απλά να είναι μία κυβερνητική πράξη από μόνη της καταδεικνύοντας έτσι την πρόκληση που καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε. Οι Ελληνικές εκλογές απεικονίζουν μία συμπύκνωση της πολυετούς αντίστασης εκατομμυρίων ανθρώπων στους δρόμους και τις πλατείες των πόλεών τους, στην Θεσσαλονίκη και αλλού. Η υπεράσπιση αυτής της Κυβέρνησης και η υπεράσπιση της ίδιας της δημοκρατίας θα πρέπει να προχωρήσουν προς την ίδια κατεύθυνση.

Επειδή η μεγάλη ανατροπή που αρχικά πραγματοποιήθηκε μέσω των Ελληνικών εκλογών, μπορεί να είναι μόνο μία πανευρωπαϊκή ανατροπή, είναι δυνατό να ολοκληρωθεί στους δρόμους και τις πλατείες όλης της Ευρώπης.

Οι κινητοποιήσεις του Blockupy στην Φρανκφούρτη στις 18 Μαρτίου θα είναι μία πρώτη απάντηση με αυτό τον τρόπο. Καλούμε όλους και όλες να συμμετέχουν. Όχι μόνο η ώρα του Κυρίου άλλα και των ανθρώπων, είναι που πλησιάζει σαν κλέφτης μέσα στην νύχτα.

more...

Wednesday, March 11, 2015

Leaked: Fukushima 4th anniversary


(από την προετοιμασία του πανώ για την επέτειο στην κατάληψη της Rote Flora στο Αμβούργο)  
Σύν Ἀθηνᾷ καὶ χεῖρα κίνει

και ένα επετειακό video-καταγγελία πάλι από γερμανούς καλλιτέχνες:
Fukushima Water: the fictitious energy drink goes on sale

more...

Monday, February 23, 2015

Νηστίσιμο

cake με ταχίνι και ξερά φρούτα


more...

Τελικά δεν ήταν μια βόλτα στο πάρκο

Στο στρατόπεδο της Αμυγδαλέζας λίγο πριν τη χαλαρή είσοδο στη φωλιά του θηρίου.





more...

Wednesday, February 18, 2015

Πως θεμελιώθηκε μια 25ετία



Στο ΤΣΜΕΔΕ

more...

Monday, February 16, 2015

Sunday, February 15, 2015

Funny Valentines


more...

Friday, February 13, 2015

Ωριμάσαμε;


Πολλοί των ομογενών και άλλων Ευρωπαίων ήσαν και είναι με την σφαλεράν ιδέαν ότι το ελληνικόν έθνος δεν ήτον ακόμη αρκετά φωτισμένον και ώριμον, ώστε να ζητήση την ελευθέρωσίν του, αλλ' έπρεπε να περιμείνη να φωτισθή αρκούντως και άλλην ευνοϊκοτέραν περίστασιν, αλλ' έθνος το οποίον ευρίσκετο υπό την πλέον απάνθρωπον τυραννίαν [...] δύναται να φωτισθή;

Εμμ. Ξάνθου, Απομνημονεύματα περί της Φιλικής Εταιρίας, εν Αθήναις 1845.

more...

Thursday, February 12, 2015

Πάνω στο Πλοίο

(επεξεργασμένη φωτο της Alexandra στο λιμάνι της Ελευσίνας, 2010)

Γλίστρισε αργά από τη θέση του στο δεύτερο ράφι αποσκευών και προσγειώθηκε με δυσκολία στη μοκέτα προσπαθώντας να κάνει όσο το δυνατόν λιγότερο θόρυβο. Η φίλη του κοιμόταν, αυτή στο πρώτο χαμηλότερο ράφι κρύβοντας το μισό της πρόσωπο με την άκρη του sleeping bag. Με κάποια ικανοποίηση επιβεβαίωσε πως παντού γύρω του κι ο υπόλοιπος κόσμος συνέχιζε να κοιμάται βαθιά κάτω από το σκληρό φως στις κατεψυγμένες αεροπορικές θέσεις. Κούνησε χέρια και πόδια να φύγει το ρίγος που τον συγκλόνιζε και μετά με μικρά συγκεντρωμένα βήματα άρχισε την πορεία του προς την έξοδο στο κατάστρωμα.

Πρόσεχε πως οι περισσότεροι κοιμόντουσαν σαν πεθαμένοι σε περίεργες άβολες θέσεις, κάποιοι με τα μάτια πρόχειρα δεμένα με μαντήλια όπως κάνουν στα θύματα απαγωγής, άλλοι με τα στόματα να χάσκουν, ροχαλίζοντας, χυμένοι στα καθίσματα που χωρίζουν μεταξύ τους για να μη μπορείς να ξαπλώσεις κανονικά, αλλά και καταγής στη μοκέτα. Μια χοντρή γυναίκα μαζί με το σκυλάκι της που κι αυτό κουλουριασμένο κοιμόταν, τούρλωνε τον κώλο της μέσα στον διάδρομο κι έπρεπε να προσέξει πολύ για να την αποφύγει. Ψηλά σε μια άκρη η τηλεόραση γουργούριζε χαμηλωμένη δείχνοντας κάποιο ‘’κωμικό’’ σήριαλ σε νιοστή επανάληψη.

Με το που πάτησε στο κατάστρωμα τον χτύπησε στα μούτρα ο ζεστός αέρας κι η υγρασία. Τίναξε από πάνω του ό,τι απέμενε από το κρύο κι ανατρίχιασε μια τελευταία φορά με ανακούφιση πια. Έβγαλε το κεφάλι του έξω στη νύχτα από τα πλαϊνά κάγκελλα και άφησε τον αέρα να το ανακατέψει, το προτιμούσε έτσι κι ας καίγανε τα μάτια του. Όμως όσο κι αν προσπαθούσε δε μπορούσε να θυμηθεί ποιος εφιάλτης τον είχε ξυπνήσει.

Στο σαλόνι του καταστρώματος που σε στράβωνε με τα δυνατά του φώτα κάποιοι λίγοι επιβάτες έπιναν μπύρες παίζοντας μηχανικά χαρτιά χωρίς να μιλάνε. Ακόμα λιγότεροι κοιμόντουσαν καθιστοί με τα κεφάλια τους πάνω σε βρώμικα πλαστικά τραπέζια χωρίς να ενοχλούνται από κάθε είδους μεταλλικό τρίξιμο και σαματά. Το μπαρ είχε κλείσει, δε φαινόταν ψυχή από το πλήρωμα. Ήταν έτοιμος να τους γυρίσει την πλάτη όταν στο βάθος είδε έναν μαύρο να πιάνει δουλειά με μια μεγάλη σακούλα σκουπιδιών αδειάζοντας τους ξεχειλισμένους κάδους. Είχε αφήσει το κινητό του μέσα και τώρα δεν είχε ιδέα τι ώρα είναι. Σκέφτηκε να ρωτήσει τους τύπους που χαρτόπαιζαν αλλά κάτι τον σταμάτησε. Δεν τον είχαν πάρει χαμπάρι που στεκόταν εκεί και φοβήθηκε πως αν τους μιλούσε θα ήταν σα να ξυπνούσε υπνοβάτες.

Βγήκε πάλι στο πλάι και τον ξεκούφανε ο αέρας. Στο πηχτό σκοτάδι δεν κατάφερνε να διακρίνει το παραμικρό γύρω του. Κανένα φως, καμιά ένδειξη νησιού ή στεριάς. Ακόμα και το φεγγάρι που θα ‘πρεπε να γεμίζει είχε χαθεί πίσω από σύννεφα. Μόνο την άκρη από αφρισμένο μαύρο νερό που γυάλιζε καθώς το έσκιζαν τα φώτα του πλοίου έβλεπε, κι αυτό μόνο όταν έσκυβε για τα καλά από την κουπαστή. ’Εβαλε πάλι το κεφάλι μέσα κι είπε να κάνει μια βόλτα. Δε νύσταζε πια κι η ιδέα να ξαναγυρίσει τόσο σύντομα στον παγωμένο νεκροθάλαμο έμοιαζε ανυπόφορη.

Περπάτησε ανάποδα, με κάποιον κόπο κόντρα στον αέρα και σκεφτόταν: μόλις στρίψω θ’ απαγγειάσει, μα στη γωνία επάνω, μπήκε στον εφιάλτη του. Αυτή τη σκηνή στο βάθος είχε δει. Πιο πολύ μαντεύοντας από τις σποραδικές λάμψεις των κινητών, γιατί τράβαγαν video, τις τέσσερεις ή πέντε σκιές που χοροπηδούσαν γύρω από κάτι που σερνόταν αργά, κουρασμένα και χωρίς να πολυπιστεύει πως θα ξεφύγει γιατί κάθε αντίσταση ήταν μάταιη. Του θύμιζαν αγέλη από λύκους που βρήκαν τροφή και το γιορτάζουν, όμως αντί από βρυχηθμούς και γρυλλίσματα μέχρι εκείνον έφταναν μικρά γέλια, σφυρίγματα και παλαμάκια, αρκετά για να σκεπάσουν τα σιγανά αναφυλλητά.

Ήξερε με απότομη σιγουριά πως το θύμα ήταν η μικρή τσιγγάνα που ζητιάνευε κάποιες ώρες νωρίτερα όσο η οικογένειά της –μάνα, γιαγιά, και μικρότερα αδελφάκια- άπλωναν τις κουβέρτες τους και τοιμάζονταν για ύπνο κάτω από τη σκάλα δίπλα στις γυναικείες τουαλέτες. Την είχε προσέξει κι αυτός μαζί με πολλούς άλλους γιατί το κορίτσι ήταν όμορφο, με τη μακριά κοτσίδα του πλεγμένη με κόκκινα γαρύφαλλα, τα μεγάλα μάτια και το στόμα που γέλαγε, όχι πάνω από δεκατέσσερα αλλά κιόλας περισσότερο γυναίκα παρά παιδί. Ήξερε επίσης πως και η συμμορία ήταν αγόρια όχι πολύ μεγαλύτερά της, μπορεί μαθητές. Την είχαν πειράξει πρωτύτερα κι αυτή θα τους είχε χαμογελάσει, ίσως και να είχε ανταποδώσει θαρρετά το πείραγμα. Τώρα όμως υπέφερε στα χέρια τους μισόγυμνη και εξαντλημένη κι αυτοί ατιμώρητοι μες στο σκοτάδι γίνονταν όλο και χειρότεροι, παράβγαιναν ποιος θα φερθεί σκληρότερα, ποιος θα σκεφτεί κάποια καινούργια φρίκη ν’ απαθανατίσει και για λίγο να δοξαστεί.

Στο όνειρό του γινόταν τριπλός. Ο ένας εαυτός του έτρεχε πίσω στο σαλόνι του καταστρώματος να φέρει ενισχύσεις ελπίζοντας πως θα κατάφερνε να ξεκουνήσει τους τύπους ν’ αφήσουν το παιχνίδι και να ‘ρθουν μαζί του. Ο άλλος κατέβαινε στη ρεσεψιόν μήπως και πετύχει κανέναν εκεί, ή και να μη πετύχαινε τουλάχιστον να κάνει φασαρία να ξυπνήσουν όλοι. Κι ο τρίτος και πιο άτυχος έμενε πίσω παγωμένος, βουβός από την ανημπόρια και τον πανικό. Δεν είχε ελπίδα να τα βγάλει πέρα με τη συμμορία μόνο κοίταζε καταναγκαστικά, κι ο φόβος που τον παρέλυε μη τον καταλάβουν, ανακατευόταν στο στομάχι του με τη ξεδιάντροπη γοητεία που ασκούσε πάνω του η σκηνή.

Πως θα ‘θελε τώρα να μην το είχε δει ποτέ αυτό, που ξέρει πως θα τον στοιχειώνει για πάντα, πως θα ‘θελε να είναι ο τέταρτος, εκείνος που κοιμάται ακόμα στο δεύτερο ράφι των αποσκευών πάνω από τη φίλη του, κι αν τρομάξει από εφιάλτη μπορεί πάντα να κατεβάσει το χέρι και ν’ αγγίξει για παρηγοριά το αγαπημένο μάγουλο...

Και μετά, μέχρι να ησυχάσει πάλι, να περιμένει με ανυπομονησία να ραγίσει το σκοτάδι κι από τα παράθυρα να μπει επιτέλους το πρωινό φως.


(καλοκαίρι 2014)

more...

Wednesday, February 11, 2015

Άσπρες Μέρες


more...

Monday, February 9, 2015

Πιέσεις αγορών


Objet trouvé, πάνω σε ζωγραφική σε τοίχο στοάς στη Ζωοδόχου Πηγής, στο ύψος της Σόλωνος στα Εξάρχεια.

more...

Sunday, February 8, 2015

Εργασίες στο Πάρκο Ναυαρίνου


Με αφορμή τις εργασίες θεμελίωσης του κοντέινερ





μάζεμα ελιών

το τελευταίο κόκκινο τριαντάφυλλο
η θεμελίωση προχωρά παρά το χιόνι
(οι φωτο με τα χιόνια από ις 17/2)

more...

Sunday, February 1, 2015

Αντιφασιστική πορεία ενάντια στη φιέστα της ΧΑ για τα Ίμια


Πρώτο κυβερνητικό crash test. Πέρασε με επιτυχία.

more...

Wednesday, January 21, 2015

Send out all your dogs and one might return with prey (*)


από το Birdman, την τελευταία ταινία του Iñárritu, υποψήφιο για 9 Όσκαρ.

(*) W. Herzog maxim

more...

Tuesday, January 13, 2015

Thursday, January 1, 2015

Προσεχώς: Ανατρεπτικές(;) εκλογές


Στον πεζόδρομο της Θεμιστοκλέους στα Εξάρχεια, όπου συχνά κάνει τις δράσεις του το Καρπούζι, η λέσχη κινηματογραφικών προβολών της νεολαίας του Σύριζα.

more...

Friday, December 26, 2014

Καινούργιος χρόνος στο καινούργιο σπίτι


Η θέα από την κορφή του Κιθαιρώνα παραμονή Χριστουγέννων


Πρώτη φορά γαλοπούλα...επιβεβαιώνεται η πεποίθησή μου πως όσοι μαγειρεύουμε/τρώμε κρέας είμαστε δυνάμει δολοφόνοι.



Tραπέζι για δυο ανήμερα Πρωτοχρονιά
Tα απομεινάρια μιας μέρας. Brunch για περισσότερους ανήμερα των Φώτων
Κι έξω απ' το σπίτι: κόπηκαν οι πολύ νόστιμες βασιλόπιτες των Αφρικανών Γυναικών και του Μωβ, με ταυτόχρονη συγκέντρωση ειδών υγιεινής για τις αλλοδαπές φυλακισμένες στο Κέντρο κράτησης Ελληνικού.

more...